رباعی شمارهٔ ۲۱۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان نیکوکاری و generosity می‌پردازد. شاعر می‌گوید که ما درویشان، همواره آماده‌ایم که بخشش کنیم و حتی از آنچه داریم، به دیگران ببخشیم. همچنین اشاره می‌کند که در زمان بخشش، ارزش‌های دنیا و عالم چقدر ناچیز می‌شود و خزائن الهی را در دسترس همه قرار می‌دهیم.