رباعی شمارهٔ ۲۳۹ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر گه که دل از خلق جدا می بینم
احوال وجود با نوا می بینم
و آن لحظه که بی خود نفسی بنشینم
عالم همه سر به سر خدا می بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر زمانی که دلش از دنیا و مردم جدا می‌شود، به حال و هوای وجود و زندگی با نوا و لذت پی می‌برد. در لحظه‌ای که خود را فراموش کرده و در آرامش بی‌خودی نشسته است، تمام عالم را مملو از حضور خدا می‌بیند.