رباعی شمارهٔ ۳۱۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با اشاره به عشق و وجود، به مفاهیم عمیق‌تری از عشق و هویت اشاره می‌کند. او می‌گوید که در کتمان و عدم وجود، ما باید به وجود حقیقی خود، که همان به اشتراک گذاشتن عشق است، دست یابیم. عاشق و معشوق در اینجا به یک حقیقت واحد اشاره دارند و هر کس در عمق وجود خود می‌تواند این حقیقت را بیابد.