شمارهٔ ۲۰۴ اسیر شهرستانی
اسیر شهرستانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گلبانگ عاشقان چمن راز بلبل است
تا گوش کار می‌کند آواز بلبل است
دل می‌رمد ز گلشن حیرت مکن سؤال
هر لب گشودنم پر پرواز بلبل است
طوفان ناله می‌دمد از باغ گریه‌ام
گلهای اشک من صدف راز بلبل است
شد شیشه‌ام ز باده گلرنگ موج گل
تا جلوه کرده خانه برانداز بلبل است
مخمور گل پرست شد از شوق جام اسیر
در سینه‌اش چو دل تپد انداز بلبل است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عشق و حالات عاطفی عاشقانه می‌پردازد. شاعر با استفاده از نمادهایی چون بلبل و گل، احساسات عمیق و درد و شوق عاشقانه‌اش را توصیف می‌کند. بلبل نماد عشق و سرودن شعر است و با آوازش، دل عاشق را به پرواز درمی‌آورد. همچنین، اشک‌ها و ناله‌های عاشق به صورت گلهای گریه تصویر شده‌اند که نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات او هستند. در نهایت، شاعر به حالت خماری و شوقی اشاره می‌کند که ناشی از عشق و زیبایی‌های طبیعی است.