شمارهٔ ۲۳۹ اسیر شهرستانی
اسیر شهرستانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
مژه ها با نگاه در سخن است
مو به مویم به آه در سخن است
کعبه سرگذشتگان نزدیک
نارسایی به راه در سخن است
رتبه عشق از آن بلندتر است
طفل اشکم به آه در سخن است
صبر هم اضطراب پرواز است
گریه با کوه و کاه در سخن است
عذر تقصیر بیزبانی بس
انفعال گناه در سخن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عمیق و عواطف انسانی می‌پردازد. مژه‌ها و موها نماد ظرافت و لطافت هستند که در پیوند با کلمات و اشک بیان می‌شود. اشاره به مکان‌هایی مانند کعبه نشان‌دهنده جستجوی معنا و سرگذشت‌هاست. همچنین، عشق و صبر به عنوان مقوله‌های مهم در زندگی مطرح شده و گریه و عذرخواهی به عنوان بخشی از تجربه انسانیت ذکر شده است. در مجموع، شعر بر پیوند کلمات و احساسات درونی تأکید دارد.