نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۷ اسیر شهرستانی

اسیر شهرستانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

اگر بینش ز مژگان پر برآرد

سر از کار جنون کمتر برآرد

اگر نیستان برد از بحر دل آب

چمن جای ثمر گوهر برآرد

قدم در چشم گلشن رنجه فرمای

که جای سبزه مژگان سر برآرد

هوا پروانه باشد باغ دل را

به جای سبزه بال و پر برآرد

شود غواص بحر دیده گر دل

صدف جای گهر اخگر برآرد

چو مژگان حسرت طرف کلاهی

ز آغوش نگاهم سر برآرد

ز پرواز دل مجنون عجب نیست

اگر نقش پیش هم پر برآرد

چه خواهد شد اسیر از باغ همت

به کام دل صفیری گر برآرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و دل‌انگیزی احساسات عاشقانه اشاره دارد. شاعر از تاثیر عشق و زیبایی بر دل و روان انسان می‌گوید. او معتقد است که زیبایی چشمان محبوب می‌تواند جنون و شیدایی را در دل برانگیزد و احساسات عمیق را بیدار کند. همچنین، با نمادهایی همچون باغ، گل، پروانه و دریا، به تصویرسازی زیبای عشق و شور و شوق پرداخته است. در نهایت، شاعر به معما و حسرتی که در دست نیافتنی بودن عشق وجود دارد، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که دل عاشق، آماده پرواز به دنیای احساسات و رویاهاست.