شمارهٔ ۶۴ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت گلشن (باغ) اشاره می‌کند و از جلوه‌های ظاهری رنگ و بوی گل‌ها شکایت می‌کند. او در دلش حسی عمیق و نشاط دارد که چشمانش از آن آگاه است. شاعر از این که در دل یک عاشق، کودکانه خوابش برده، حرف می‌زند و به این موضوع اشاره می‌کند که عشق و حال و هوای چنین حالتی را می‌توان از نگاه طرف مقابل فهمید. همچنین از ساقی (نوازنده یا می‌دهد) درخواست می‌کند که او را در کار امتحان نگذارد و به او آرامشی بدهد. در پایان، شاعر با ناامیدی از نصیحت ناصح می‌خواهد که به جای انتقاد، او را در ترمیم دلش یاری دهد.