شمارهٔ ۸۲۵ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به موضوعات عشق، غم و تباهی می‌پردازد. او از چشم بیگانگی و فتنه سخن می‌گوید و احساست دلش را به تصویر می‌کشد. احساساتی چون نیاز و ناز، و روابط میان گدا و شاه را بررسی می‌کند. شاعر از شرم و عذرخواهی خود ابراز نگرانی می‌کند و به دعوای قدیمی و تازه‌ای که در دل دارد اشاره می‌کند. در نهایت، او با اشاره به باده و گل، به گناه وفا و تبعید از عشق می‌پردازد.