شمارهٔ ۸۳۱ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و دلتنگی سخن می‌گوید و احساساتش را با شدت بیان می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که به سراغش بیاید و به حالش نگاهی بیندازد، حتی اگر این دیدار کوتاه باشد. او اعلام می‌کند که درد و رنجش را تحمل می‌کند اما به وصال معشوق راضی نیست. در میان احساسات متضاد، شاعر از زیبایی‌های بهار یاد می‌کند و با اشاره به سرنوشت عاشقانی که جانشان را فدای عشق کرده‌اند، از همزاد پنداری با آنان می‌گوید. در نهایت، او می‌خواهد یاد و یادبود آن‌ها را گرامی بدارد.