نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۵۴ اسیر شهرستانی

اسیر شهرستانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

اگر در خواب خود را دیده باشی

چه گلها از دل ما چیده باشی

به خود صد پیرهن بالیده باشد

اگر بر روی گل خندیده باشی

دلم آیینه دار سینه صافی است

اگر رنجیده رنجیده باشی

اگر حال اسیر خویش دانی

پشیمان از ستم گردیده باشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر احساسات عمیق و کنایه‌آمیز را به تصویر می‌کشد. شاعر از خواب و خیال‌های عاشقانه صحبت می‌کند، به طوری که در خواب خود را در کنار محبوبش می‌بیند و دلش با گل‌ها پر از عشق و زیبایی است. او به احساسات خود و به حال رنجیده‌اش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که اگر دلی غمگین داشته باشد، این ناشی از آگاهی و پشیمانی از گذشته است. در نهایت، شاعر بر روحیه پاک و آینه‌وار خود تاکید می‌کند و نشان می‌دهد که عشق و اندوه در وجودش همانند آینه‌ای منعکس است.