شمارهٔ ۱۱۸ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و وابستگی دل به معشوق است. شاعر می‌گوید که دلش به خاطر عشق به معشوقش، خوشی و شیرینی را در زهر زندگی می‌بیند. او از زاهد می‌خواهد که مشروبات را در دست بگیرد و بی‌پروا بنوشد، زیرا او زنجیرهای دنیا و ریا را به دوش دارد. به طور کلی، شعر به تضاد بین عشق واقعی و زندگی خشک و بی‌روح زاهدانه اشاره دارد.