شمارهٔ ۲۷۳ اسیر شهرستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دوستی قدیمی و عمیق خود سخن می‌گوید که مانند چراغی در دل و آتش عشقی در سینه‌اش می‌درخشد. او به یاد می‌آورد که این دوست در مکتب زیبایی و مهربانی درس عشق آموخته و کتاب گلستان او همچون آینه‌ای است که زیبایی‌ها را منعکس می‌کند.