نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۳ اسیر شهرستانی

اسیر شهرستانی / غزلیات ناتمام / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

حرف عشق دوست را افسانه می دانیم ما

سایه های بید را دیوانه می دانیم ما

قصه شیرین مجنون یک حدیث درد ماست

عاشقی را در پر پروانه می خوانیم ما

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تفکر عمیق و پیچیده‌ای درباره عشق است. شاعر به سادگی می‌گوید که ما عشق را فقط یک افسانه می‌دانیم و جنون و دیوانگی را در عشق درک نمی‌کنیم. داستان مجنون و لیلی برای ما مفهوم درد و رنج عاشقی است و عاشقی را شبیه پرواز پروانه‌ها می‌خوانیم، که حاکی از زیبایی و fragility عشق است. این ابیات نشان‌دهنده‌ی احساسات متناقض و برداشت‌های مختلف از عشق در جامعه است.