شمارهٔ ۳۵ - بازار سنبل شاطر عباس صبوحی
شاطر عباس صبوحی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ترک من، چون حلقهٔ مشکین کاکل بشکند
لاله را دلخون کند، بازار سنبل بشکند
ور خرامان سرو گلنارش کند میل چمن
سرو را از پا در اندازد، دل گل بشکند
تا هلال ابروی جانان ز چشمم دور شد
اندر این ره، سیل‌ها باشد که صد پل بشکند
چون نسیم صبحگاهی پردهٔ گل بردرد
خار غم اندر دل مجروح بلبل، بشکند
ای صبوحی سرّ و حدت را، ز دست خود مده
تا خیال زهد و تقوا را توکّل بشکند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود در مورد عشق و فقدان صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر ترک عشقش (عاشقش) مانند حلقه موی مشکین بشکند، دل لاله را می‌آزارد و زیبایی چمن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، دوری هلال ابروی محبوبش باعث می‌شود تا سیلاب‌های غم به وجود بیاید. شاعر به اشکال متنوعی از غم و درد اشاره می‌کند که بر اثر این جدایی بروز می‌کند. او همچنین از عدم تسلط بر خود صحبت می‌کند و نگران است که زهد و تقوای خود را به خاطر عشق از دست بدهد. در کل، شعر بیانگر عواطف عمیق عاشقانه و دلتنگی شاعر است.