غزلیات — شاطر عباس صبوحی

شاطر عباس صبوحی / شاطر عباس صبوحی

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۱ - گرفتاران — پدر، خواهد ببرّد زلفکان چون کمندش را
• شمارهٔ ۳ - غم آزادی — تا به دام غمش آورد خداداد مرا
• شمارهٔ ۲ - خاطره — گل شکفت و آن گل رخسار یاد آمد مرا
• شمارهٔ ۶ - تبّری — تا پریشان به رُخ آن زلف سمن‌ساست تو را
• شمارهٔ ۵ - مسوزان — ایا صیّاد رحمی کن، مرنجان نیم‌جانم را
• شمارهٔ ۷ - جستجو — چه خونبها به از این کشتگان کوی تو را
• شمارهٔ ۸ - بیداری ما — نیست او را سر موئی سر سودائی ما
• شمارهٔ ۴ - آرزو — اگر روزی بدست آرم سر زلف نگارم را
• شمارهٔ ۹ - شوق جمال — صبر و قرارم دگر به یک نظر امشب
• شمارهٔ ۱۲ - دل گمشده — عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماست
• شمارهٔ ۱۰ - نقش خود — مکن دریغ ز من ساقیا شراب امشب
• شمارهٔ ۱۵ - نیاز — تا چند پیش ناز تو باید نیاز کرد
• شمارهٔ ۱۴ - پریزاد — تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است
• شمارهٔ ۱۱ - گل بادام — سُرخ و بیجاده رخ و تازه لب از باده و مست
• شمارهٔ ۱۶ - رخ زیبا — توتیای دیدهٔ عشّاق خاک پای تست
• شمارهٔ ۱۳ - نقطه خال تو — روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است
• شمارهٔ ۲۰ - چشم نرگس — غم درآمد ز درم چون ز برم یار برفت
• شمارهٔ ۱۸ - اشک بیقراری — در این زمانه نه یاری، نه غمگساری هست
• شمارهٔ ۲۲ - تعبیر خواب — خواب دیدم که همی خون ز کنارم می‌رفت
• شمارهٔ ۲۱ - آتشی در خرمن — عشق آمد دامن جانم گرفت
• شمارهٔ ۱۹ - تشنگی — بر سر مژگان یار من مزن انگشت
• شمارهٔ ۱۷ - سودای دوست — رفت دلم همچو گوی، در خم چوگان دوست
• شمارهٔ ۲۳ - دام و دانه — دلی که در خم زلف تو شانه می‌طلبد
• شمارهٔ ۲۴ - نظاره — جلوهٔ روی تو آفتاب ندارد
• شمارهٔ ۲۶ - سفر با او — بی شاهد و شمع و شکر و می، چه توان کرد؟
• شمارهٔ ۲۸ - زخم و مرهم — تا صبا شانه بر آن زلف خم اندر خم زد
• شمارهٔ ۳۱ - چشمه، دریا، قطره — حلقه حلقهٔ زلفش، تا ز باد لرزان شد
• شمارهٔ ۲۹ - دل گمشده — گرهی از خم آن زلف چلیپا وا شد
• شمارهٔ ۳۰ - غوغای محشر — نه تنها بندهٔ بالای موزونت صنوبر شد
• شمارهٔ ۲۵ - شب هجران — دیده در هجر تو شرمندهٔ احسانم کرد
• شمارهٔ ۳۲ - خمخانه حق — شام هجران مرا صبح نمایان آمد
• شمارهٔ ۲۷ - بهانه — دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد
• شمارهٔ ۳۵ - بازار سنبل — ترک من، چون حلقهٔ مشکین کاکل بشکند
• شمارهٔ ۳۶ - چشم هندو — یاد از آن روزی که کس را ره در این محضر نبود
• شمارهٔ ۳۷ - ماجرای دل — گفته بودی که بیائی، غمم از دل برود
• شمارهٔ ۳۴ - صید دل — دلبرم گر به تبسّم لب خود باز کند
• شمارهٔ ۳۸ - تلخ و شیرین — گر ز درم آن مه دو هفته درآید
• شمارهٔ ۴۰ - نقاش تقدیر — سالها قد تو را خامهٔ تقدیر کشید
• شمارهٔ ۳۹ - مژدۀ دیدار — به گوشم مژده‌ای آمد که امشب یار می‌آید
• شمارهٔ ۳۳ - همت مردانه — ای خوش آنانکه قدم بر در میخانه زدند
• شمارهٔ ۴۴ - صید غرقه در خون — شوم من گرچه صید غرقه در خون گشتهٔ ترکش
• شمارهٔ ۴۵ - نگران روی او — چنان سدّی ز چین بسته است آن زلفین گیسویش
• شمارهٔ ۴۳ - خواب آلودگان — کی روا باشد که گردد عاشق غمخوار، خوار
• شمارهٔ ۴۶ - زلف و خال — ای خواجه چشم من همه سوی خط است و خال
• شمارهٔ ۴۸ - شیفتۀ شیدایی — ز عشق روی تو، چون بلبل از گل
• شمارهٔ ۴۲ - آتش سینه — پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشید
• شمارهٔ ۴۷ - اشتیاق جمال — شبی به خواب زدم بوسه بر لبش به خیال
• شمارهٔ ۴۱ - نقش تو — آن‌که رخسار تو با زلف گره‌گیر کشید
• شمارهٔ ۵۴ - سرخوشم — خوش می‌کشد به سوی تو این عشق سرکشم
• شمارهٔ ۵۵ - شاطر عشق — من اگر رندم و قلّاشم، اگر درویشم
• شمارهٔ ۵۰ - آوازۀ عاشقی — تا بوسه از آن لعل دلآرام گرفتم
• شمارهٔ ۵۱ - حلقۀ زلف — تا در آن حلقهٔ زلف تو گرفتار شدم
• شمارهٔ ۵۲ - دلبر فرزانه — طالب طرّه خم در خم جانانه شدم
• شمارهٔ ۴۹ - توبه شکستم — پیوسته من از شوق لب لعل تو مستم
• شمارهٔ ۵۶ - هله — صبر در عشق تو جانا هله تا چند کنم
• شمارهٔ ۵۳ - پریدن از آشیانه — ترنج غبغب آن یوسف عزیز چو دیدم
• شمارهٔ ۵۸ - پرده های راز — دو چشم مست تو، خوش می‌کشند ناز از هم
• شمارهٔ ۵۹ - مبدأ برهان — بار دگر به کوچهٔ رندان گذر کنیم
• شمارهٔ ۶۲ - بیدل حیران — توئی در ملک جان، جان و چه جانی؟ جان مهرویان
• شمارهٔ ۶۴ - زبونی دل — در خم زلف تو، پابند جنون شد دل من
• شمارهٔ ۵۷ - جام جهان بین — وقت آن شد که سر خویش، من از غم شکنم
• شمارهٔ ۶۰ - گوهر — وقت آن است که از خانه به بازار شویم
• شمارهٔ ۶۳ - رقیب — ره دل را بتا، زان شوخ چشم مست رهزن زن
• شمارهٔ ۶۱ - گلگون قبا، خونین کفن — از حسرت شمع رخت، افتاده در طرف چمن
• شمارهٔ ۶۷ - تمنّا — زلفت از سنبل تر سر زده بر طرف چمن
• شمارهٔ ۶۶ - آیهٔ رحمت — غبار نیست که بر گرد عارض ترش است این
• شمارهٔ ۶۸ - نکته به نکته، مو به مو — فصل بهار شد، بیا تا به خُم آوریم رو،
• شمارهٔ ۷۱ - دقیقه، دقیقه — غمت شود به دل من فزون، دقیقه دقیقه
• شمارهٔ ۶۹ - خیال تو — از حالت چشم تو مرا بیم گرفته
• شمارهٔ ۷۰ - گره مار به مار — به اختیار زدم دل به زلف یار، گره
• شمارهٔ ۷۲ - زلف و شانه — بر جان، شرار عشقت، خوش می‌کشد زبانه
• شمارهٔ ۶۵ - تماشا — آسمان گر ز گریبان قمر آورده برون
• شمارهٔ ۷۵ - وطن تو — دلم فتاده بر آن زلف پرشکن که تو داری
• شمارهٔ ۷۴ - باز، دل می‌بری — ای که صد سلسله دل، بسته به هر مو داری
• شمارهٔ ۷۳ - گل شب‌بو — دلبرا بر روی ماهت این پریشان موست داری؟