شمارهٔ ۶۹ - خیال تو شاطر عباس صبوحی
شاطر عباس صبوحی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از حالت چشم تو مرا بیم گرفته
کاین شوخ پریچهر، چه تصمیم گرفته
خو کرده به ترقیق لبان نمکینش
ز الفاظ خشن، شیوهٔ تفخیم گرفته
این شیوهٔ عاشق کُشی و دلشکنی را
یا رب! ز دبستان که تعلیم گرفته
آوازهٔ حُسن تو و آوارگی من
صد شهر گشوده است و صد اقلیم گرفته
گوئی به عزای دل من، زلف سیاهت
پوشیده سیه، مجلس ترحیم گرفته
شد جور تو تقسیم به اعضای وجودم
آهم عوض خارج تقسیم گرفته
در قلب صبوحی بکن ای یار، تفحُص
باری که خیال تو، چه تصمیم گرفته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از نگرانی و ترس خود درباره وضعیت عشق و معشوقش سخن می‌گوید. او به زیبایی چهره معشوق اشاره می‌کند و از تاثیر آن بر خودش می‌نالد. شاعر می‌گوید که معشوق او به زیبایی و شیوه‌ای خاص عادت کرده و این شیوه باعث دلشکستگی او شده است. او همچنین به آوازه عشق خود و درد جدایی‌اش اشاره می‌کند که در سرزمین‌ها و اقلیم‌های مختلف پخش شده است. شاعر از معشوقش می‌خواهد که به احوال دل او توجه کند و ببیند چه سرنوشتی برای عشقشان در نظر دارد.