بخش ۲۵ صوفی محمد هروی
صوفی محمد هروی / دیوان اطعمه / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
بخش 1
هر که جان در ره تو قربان کرد
بر خود این کار عشق آسان کرد
در جواب او
پیش کشمش مویز می نازد پسته زین خنده فراوان کرد
بخش 2
هر که ماهی شور بریان کرد
معده خویش بحر عمان کرد
سر اسرار خویش راگیپا
دوش از چشم کله پنهان کرد
کله پخته کار چرب زبان
عذر خواهی به حضرت نان کرد
مرغ بریان چو با مزعفر شست
جمع او را چو خود پریشان کرد
دل چو برداشت دوش لوزینه
جنگ از آن رو به آب دندان کرد
تابه بریان طبیب حاذق بود
صوفی خسته را چو درمان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار درباره عشق و فداکاری هستند. هر کس که جانش را در راه عشق قربان کند، این کار را آسان می‌داند. در ادامه، شاعر به توصیف غذاهای مختلف و تأثیر آن‌ها بر روح و جسم می‌پردازد. همچنین به ویژگی‌های خاص هر غذا و چگونگی ارتباط آن با احساسات و حالت‌های انسانی اشاره می‌کند. در نهایت، سخن به اهمیت تغذیه و تأثیر آن بر سلامت و احساسات می‌رسد، به‌ویژه با اشاره به نقش غذاهای مختلف در آرامش و بهبود حال انسان.