بخش ۴۵ صوفی محمد هروی
صوفی محمد هروی / دیوان اطعمه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بخش 1
یارب آن روی است یا قرص قمر
یارب آن لبهاست یا شهد و شکر
در جواب او
با پنیر خشک می گفت آن یکی «یارب این روی است یا قرص قمر»
بخش 2
گرده های میده و ماس بقر
گر به صد جان می فروشندش بخر
مرهم دلهای ریش صائمان
هست نان گرم و حلوای شکر
چند نازی کله از گیپای خود
از برنج و قلیه هستی بی خبر
همچو پسته در دل من گشته خشک
آرزوی صحنک بادام تر
مرغ بریان سر برآورد از برنج
می کند در چهره نانها نظر
گر چه پر خوردن بود عیب تمام
صوفیان را هست این عین هنر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی‌هایی که در غذا و نعمت‌ها وجود دارد می‌پردازد و حسرتی را به تصویر می‌کشد. شاعر از زیبایی چهره محبوب و لطافت لب‌های او سخن می‌گوید و به تماشای غذاهایی مثل میده، نان گرم و حلوا می‌پردازد. همچنین به خصلت‌های صوفیان اشاره می‌کند که با وجود عیوب، هنر آنان در لذت بردن از زندگی و نعمت‌هاست. به طور کلی، شعر ترکیبی از عشق، زیبایی و لذت‌های دنیوی است.