نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۸ صوفی محمد هروی

صوفی محمد هروی / دیوان اطعمه / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بخش 1

خدا را کم نشین با خرقه پوشان

رخ از رندان بی سامان مپوشان

در جواب او

تراکم کاسه گر خواهی نخوانند ز حلوای عسل دیگی بجوشان

بخش 2

چو داری مال چون بریان فروشان

ز من بشنو بنوش و هم بنوشان

بیا از حله نان تنک باز

قبائی دوز و بریان را بپوشان

ز حلوا در دلم افتاد آتش

به آب این آتش ما را فروشان

ز شوق صحنک بغرای میده

چو دیگ قلیه ام اکنون خروشان

به گیپا و کدک صوفی اسیرست

برو ای مطبخی اکنون بکوشان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به نقد زهد ظاهری و خودساختگی صوفیان می‌پردازد و تأکید می‌کند که خداوند را باید در دل رندان و اهل خوش‌گذرانی جستجو کرد، نه در چهره‌های زهدورز و خرقه‌پوش. او به شیوه‌ای استعاری از مسائلی چون مال و ثروت صحبت می‌کند و دعوت به نوشیدن و لذت بردن از زندگی می‌کند. همچنین به عشق و شور درونی اشاره دارد که به مانند آتش در دلش شعله‌ور است. در نهایت، او از مطبخی می‌خواهد تا برای تهیه غذا و لذت‌آفرینی فعالیت کند و به شور و شوق زندگی ادامه دهد.