بخش ۶۴ صوفی محمد هروی
صوفی محمد هروی / دیوان اطعمه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بخش 1
عیان دید ناگه بر آن لب چو خال
مگس سیر شد از شکر ز انفعال
در جواب او
هریسه از آن است برهم زده که روغن مر او را کند پایمال
بخش 2
به بازار بنمود چون نان جمال
برفت از دل لوت خواران ملال
ز دستم ببینید صد پاره شد
تن مرغ بریان درین دم و بال
شفای دل و راحت جان ماست
کباب و، الهی نبیند زوال
از آن دیده ام دوش بغرا به خواب
که ماهیچه باشد مرا در خیال
بنه خواجه از گوشت سودای خام
چو از پختگی یافت بریان کمال
چو صوفی بنوش و بنوشان کنون
تو از مال خود خواجه چندین منال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و لذت‌های زندگی است که با استفاده از تصاویری از خوراکی‌ها و اشیاء زیبا بیان شده است. شاعر به توصیف جذابیت لب‌ها و خوشمزگی غذاها می‌پردازد و احساس شادابی و رضایت را به تصویر می‌کشد. همچنین بر اهمیت لذت بردن از زندگی و استفاده از نعمت‌ها تأکید دارد و به نوعی انسان را دعوت به شادی و استفاده از زیبایی‌های دنیوی می‌کند. در انتها نیز اشاره‌ای به مهمانی و صرف خوراک دارد که نشان‌دهنده ارتباط عمیق بین غذا، لذت و زندگی است.