شمارهٔ ۲۱ صوفی محمد هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد تجربه عاشقانه و غم‌های آن صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که از آغاز شکل‌گیری آدم، درد عشق در دل او نقش بسته است. او اعتقاد دارد کسی که عاشق شود باید سختی‌ها و جفاها را تحمل کند. شاعر به زاهدانی که او را از عشق منع می‌کنند، پاسخ می‌دهد و می‌گوید که عشق برای زیبا کردن انسان خلق شده و محرومان از این عشق، در واقع از مقام بالاتری محروم هستند. او همچنین به غم و سوختگی دل خود در اثر عشق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که غم او به شکل عمیقی در زندگی‌اش ریشه دوانده است. در انتها، مرثیه‌ای از وضعیت خود به عنوان یک صوفی بیان می‌کند.