شمارهٔ ۶ صوفی محمد هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد عشق و درد ناشی از فراق محبوب است. شاعر خود را رسوا به خاطر عشق می‌داند و می‌گوید که مانند مشک قابل پنهان شدن نیست. او از سختی صبر گفتن بدون معشوق ابراز ناتوانی می‌کند و دلش نمی‌تواند بی او به زندگی ادامه دهد. شاعر به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی بدون سلاح هم محو جذابیت او است. او احساس غم و فراق را در دل خود پنهان کرده، اما آثار آن بر چهره‌اش نمایان است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که جز اندوه و دوری یار، غم دیگری ندارد.