شمارهٔ ۳ - نظام الدین سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نظام الدین شه والای میران
ایا ذات تو از رحمت سرشته
هوای مهر تو ایزد تعالی
بدلهای خلایق بر نوشته
ندانم یکتن از کل خلایق
که در دل تخم مهر تو بکشته
ثناگوی ترا بی تو دل از غم
بدو نیمه است چون امرود کشته
بدو در رشته رنجوری و از رخ
ز چرخ دیده ور آن رشته هشته
دم عیسی کناد آن رشته را پشم
وگر آن رشته را ماه برشته
دعای دوستداران تو بر تو
اجابت باد و آمین از فرشته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
نظام الدین شه والای میران در این شعر به توسل به رحمت و محبت خداوند می‌پردازد. او به زیبایی می‌نویسد که عشق و محبت خدا در دل خلایق وجود دارد و هیچ‌کس نمی‌تواند از محبت الهی بی‌بهره باشد. شاعر همچنین از حضور خود در کنار خداوند و احساس غم و رنج خود سخن می‌گوید و دعا می‌کند که محبت و رحمت خداوند به او برسد. در نهایت، او دعاهای دوستان خدا را به اجابت و فرشتگان را در آمین گفتن می‌خواند.