شمارهٔ ۹ - نور دین سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نور دین نور عین مهر و وفا
آفریده شده ز لطف خدا
هر که از مهر و از وفا زاید
زو نیاید بعمر جور و جفا
نور دین را هر آینه نکند
اف افواه دشمنان اطفا
هست دیدار تو شفای قلوب
چشم مرضی بود بسوی شفا
مفضلا مقبلا گشاده درا
منعما مکرما گشاده کفا
دو کف کفه مروت را
متبرک چو مروه اند و صفا
حرفه تو سخاوتست و کرم
وین دو حرفه است حرفه طرفا
آفتابی و نیست ممکن آن
که کنند آفتاب را اخفا
خلف آن پیمبری بجمال
نیستی گر بنسبت از خلفا
که پدر در فراق صورت او
دیده پوشید و گفت یا اسفا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره نور دین و محبت و وفا است که از لطف خداوند آفریده شده است. کسی که از مهر و وفا برخیزد، هیچ وقت به جور و ستم دچار نخواهد شد. نور دین هرگز خاموش نمی‌شود و دیدن آن برای دل‌ها مایه شفاست. شاعر از سخاوت و کرم به عنوان صفات نیکو یاد می‌کند و تأکید می‌کند که آفتاب را نمی‌توان پنهان کرد. در انتها نیز اشاره به یک پیامبر دارد که وجود او غنیمت بزرگ است و فقدانش برای دیگران دردناک است.