شمارهٔ ۴۳ سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گاه آن آمد که شب برخوری شلغم زنی
وز کرم نانی گرت باشد مرآنرا هم زنی
روز در هیزم چدن باشی بصحرا تا بشب
آتش اندر دیگ شلغم گر زنی محکم زنی
خلق را از خوردن هر خوردنی بدخو مکن
چون تو شلغم خواره ای، آن به که بر شلغم زنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر تناقضهای زندگی و انتخابهای غذایی است. شاعر به عدم قضاوت درباره دیگران اشاره میکند و میگوید که اگر کسی شلغم میخورد یا به چیزهای خاصی علاقه دارد، بهتر است دیگران را بابت انتخابهایشان مورد سرزنش قرار ندهد. در واقع، تأکید بر این است که هر شخصی حق دارد از غذایی که دوست دارد لذت ببرد و نباید دیگران را به دلیل سلیقهشان بدنام کرد.