نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کرد سوزنی سمرقندی

سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

سوزنی از ابلهی درید بسی مرز

کفت بسی مغز . . . ون بخرزه چون گرز

ای ملک او را چو رفتنی شد ازین دهر

با این مشتی دریده مرز، بیامرز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف فردی ابله می‌پردازد که با نادانی خود مرزها را دریده و آسیب‌هایی به جایی که در آن زندگی می‌کند، زده است. اما در پایان، خطاب به خداوند می‌گوید که وقتی این فرد از دنیای فانی می‌رود، با وجود کارهای ناپسندش، امیدوار است که او مورد بخشش قرار گیرد.