شمارهٔ ۲۳ - چیستان سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، به هاروت که نمادی از زشتی و بدی است اشاره شده و به تصویر مرغی نگونسار و ناتوان پرداخته می‌شود که در کوه دماوند زندگی می‌کند. این مرغ در میان تشنگی و گرسنگی قرار دارد و تمامی آب و غذایش از ظرفی به نام "فرو" تأمین می‌شود. شاعر به فربهی و خوش حالی آن مرغ اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با وجود تمام این مشکلات، تمایلی به صحبت‌های بیهوده و زشت ندارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که نباید به محتوای زشت و بی‌محتوا پرداخته شود.