نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ - نظامی گشنیز خورد سوزنی سمرقندی

سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نظامی در خراسان خورد گشنیز

که تا گشتش رسن تابی فرامشت

به شهر خویش گوئی خویشتن را

نماید کان چه . . . ونست آن به انگشت

به . . . ون در برد باید سو کمان را

فرامشتش کند و افکند بر پشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نظامی در خراسان به خوردن گشنیز مشغول بود. هنگامی که به حالت رزمی درآمد، گویی در شهر خود هست و همه چیز را به وضوح می‌بیند. او می‌داند که باید تیر و کمان را آماده کند و اگر فراموشش کند، ممکن است به خطر بیفتد و از پشت سر به او حمله شود.