شمارهٔ ۶ - نظامی گشنیز خورد سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نظامی در خراسان خورد گشنیز
که تا گشتش رسن تابی فرامشت
به شهر خویش گوئی خویشتن را
نماید کان چه . . . ونست آن به انگشت
به . . . ون در برد باید سو کمان را
فرامشتش کند و افکند بر پشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
نظامی در خراسان به خوردن گشنیز مشغول بود. هنگامی که به حالت رزمی درآمد، گویی در شهر خود هست و همه چیز را به وضوح میبیند. او میداند که باید تیر و کمان را آماده کند و اگر فراموشش کند، ممکن است به خطر بیفتد و از پشت سر به او حمله شود.