شمارهٔ ۳ - خط من نیکوست سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
مدحتم را خط صِلَت دادی
تا نمودی که خط من نیکوست
بنده هم نیز بنده‌وار زدم
کوس مدح تو پیش دشمن و دوست
از تقاضای آرزو فرسود
کفش من چرو پای من پی و پوست
آن خط از بهر رابحی دادم
نزدم سیم آن به ناخن کوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر از خط و نامه‌ای که از محبوبش دریافت کرده، صحبت می‌کند. او می‌گوید که این نامه نشان‌دهنده خوبی و زیبایی اوست و او هم به عنوان بنده، به ستایش محبوب می‌پردازد. در ادامه، شاعر احساس خستگی و از فرسودگی کفش و پای خود را به تصویر می‌کشد و اشاره‌ای به بهای این محبت و عشق می‌کند. در نهایت، می‌گوید که برای این عشق و ارتباط، او از همه چیز خود گذشت کرده است.