شمارهٔ ۶۰ - امامزاده صابونی سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر نارضایتی و شکایت پدر از رفتار فرزندش است. شاعر به طعنه می‌گوید که این فرزند مانند ابلیس و یا نوه ای از نسل میمونی است، که بر پدر خود آزار می‌رساند. او معتقد است که این رفتار از نسل به نسل به ارث رسیده و انگار فرزندش به مانند یک امامزاده صابونی، نفعی از آن نمی‌برد. شاعر از خداوند می‌خواهد تا او را از این دیو و آزار خلاص کند و در نهایت به تشبیه خزانه‌دار قارون می‌پردازد، خواهان رهایی از مشکلات و بدبختی‌هاست.