شمارهٔ ۱۷ - دیوان رشیدالدین سوزنی سمرقندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش رشیدالدین و دیوان او می‌پردازد. او بر این باور است که هر کسی که به دیوان رشیدالدین نگاه کند، از مقام و هنر او آگاه می‌شود. شاعر او را فردی بزرگ و هنرمند وصف می‌کند و بیان می‌دارد که در دنیای سخن، او بی‌نظیر است. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که مردم خوارزم او را از نزدیک می‌شناسند و به ارزش و جایگاه او پی می‌برند.