شمارهٔ ۳ طبیب اصفهانی
طبیب اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جا در صف عشاق مده اهل هوس را
حیفست که از هم نشناسی گل و خس را
تا بر دلت از ناله غباری ننشیند
از بیم تو در سینه نهفتیم نفس را
زآهم که شبیخون بفلک میزند امشب
اندیشه کن ای صبح و نگهدار نفس را
گردیده بحسرت پی محمل بگشائی
دانی که چه خون می چکد از ناله جرس را
رنجید ز آواز طبیب آن مه و ترسم
یکباره چو اغیار شمارد همه کس را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی راجع به عشق و احساسات عمیق انسانی است. شاعر به مخاطب توصیه می‌کند که نباید جا در صف عاشقان را به افرادی بی‌احساس بدهند و بر اهمیت شناخت واقعی عشق تأکید می‌کند. او از ناله‌ها و دردهای عاشقانه صحبت می‌کند و نگرانی خودش را از اینکه عشق و اشک را نادیده بگیرند، ابراز می‌کند. در نهایت، شاعر به ناامیدی و رنجی که از جدایی و بی‌توجهی به عشق احساس می‌کند، اشاره می‌کند و به این می‌اندیشد که بی‌وفایی دیگران ممکن است به او آسیب بزند.