شمارهٔ ۱۲۹ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از اضطراب درونی خود سخن می‌گوید و به نوعی بیان می‌کند که مانند چرخشی در دلش یا گلی که کوزه‌گر ساخته، اضطراب در وجودش وجود دارد. این احساس اضطراب به صورت عمیق و ریشه‌دار در او جا گرفته است.