شمارهٔ ۱۳ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تضاد میان دنیای مادی و معنوی اشاره دارد. زمین در برابر جوش و فعالیتی که در این مکان وجود دارد، خم می‌شود. باده و می در دسترس هستند و به سراغ مهمانی می‌آیند. در این شب، دو نوع احساس و زندگی از کنار میخانه و مسجد بوجود آمده و شاعر دعوت می‌کند که اگر می‌خواهید به وحدت و هماهنگی برسید، می‌توان با نوشیدن از این موضوعات لذت برد.