نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۵ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای شب زلف تو روشنتر ز موی آفتاب

پشت پای سایه ات بهتر ز روی آفتاب

گر ببیند آب و تاب چشمه حسن ترا

می خورد بر سنگ بیتابی، سبوی آفتاب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت شب و زلف معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که زیبایی شب از موی آفتاب روشن‌تر است. همچنین، سایه معشوق به‌خاطر زیبایی‌اش بر آفتاب تاثیرگذارتر است. در ادامه، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر آب و تاب چشمه زیبایی معشوق را ببیند، بر سنگ، حسرت و بی‌تابی آفتاب را خواهد خورد. در کل، شعر به تمایز و زیبایی خاص معشوق نسبت به آفتاب می‌پردازد.