شمارهٔ ۱۴۵ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به می‌گساری و گذر زمان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر اراده‌ي ساقی (خدا یا سرنوشت) باشد، می‌توان با لب تشنه از دریا گذشت. او به یادآوری وقایع گذشته می‌پردازد و به این نکته اشاره می‌کند که آرزوها و خواسته‌های آینده‌اش به یاد تجربیات گذشته‌اش وابسته است. در کل، شعر به جریان زندگی و تأثیرات آن بر انسان‌ها اشاره دارد.