شمارهٔ ۱۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
زین دودمان ندیدیم خونگرمی شراری
باید در آتش افکند چون لاله دودمان را
از بس که آشیان بود بر عندلیب ما تنگ
بر روی یکدگر چید چون برگ گل، فغان را!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به حس ناامیدی و دل‌تنگی اشاره دارند. شاعر از خونگرمی و محبت در نسل خود حرف می‌زند و می‌گوید که برای تغییر اوضاع سخت، باید نسل خود را در آتش افکند. همچنین از تنگی خانه‌اش برای بلبل (عندلیب) و درد و فغان او به شکلی نمادین سخن می‌گوید که نشان‌دهنده غم و مشکلاتی است که برطرف کردن آن نیازمند اقداماتی سخت است.