شمارهٔ ۱۵۰ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به بی‌فایده بودن و گذران عمر اشاره کرده و می‌گوید که ساقی (میزبان) نوشیدنی‌های بی‌ارزشی را آماده کرده است. اگر این قدح (جام) که در دست است، نمایانگر بزم و شادی باشد، یک مینا (پیاله) از آن کافی است. در واقع، شاعر خواسته تأکید کند که در این دنیای عبث، به یک لحظه شادی بسنده کرده است.