نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای دل از خاطر برون کن طره جانانه را

یاد دارد چون تو این زنجیر، صد دیوانه را

ساغر از پا گربیفتد، می پرستان را چه غم

شیشه می گیرد به گردن، خون صد پیمانه را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ابراز احساسات عاطفی و دلتنگی می‌پردازد. شاعر از دل می‌خواهد که یاد محبوب را فراموش کند، زیرا یاد او برای دیوانه‌ها زنجیری سنگین است. او به می‌پرستان اشاره می‌کند که اگر مگس بپرند، نباید نگران باشند؛ چرا که عشق و احساسات عمیق می‌تواند سختی‌ها را تحمل کند. به طور کلی، شعر به موضوعاتی همچون عشق، دلتنگی و نارسایی‌های ناشی از آن پرداخته است.