شمارهٔ ۲۳۰ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت بیان می‌کند که اگر در زندگی‌اش چیزی از دست برود، مطمئناً به خاطر آن چیز دیگری به او داده خواهد شد. به نوعی توکل به خدا و امید به جبران در آن نهفته است.