شمارهٔ ۲۳۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مخمور مانده ایم و امید شراب نیست
لب تشنه ایم و قسمت ما جام آب نیست
نازم به طرز هند، که در اوجگاه حسن
چون ماه و آفتاب، بتان را نقاب نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس می‌کند که در حالتی مملو از مستی و سستی است و هیچ امیدی به نوشی برای رفع تشنگی ندارد. او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که همچون ماه و آفتاب، در اوج جذابیت خود، از دیگران پوشیده و پنهان است. شاعر در واقع به ناکامی‌های خود در جستجوی شادی و زیبایی اشاره می‌کند.