شمارهٔ ۲۵۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ز ازل، مرشدما خواست که فرزانه شود
آنقدر عقل کجا داشت که دیوانه شود
به مددکاری این بخت زبون در عرفات
کعبه سازی چو کنم، طرح صنمخانه شود
به خرابی نکشد آنچه ز حق شد آباد
خانه کعبه ندیدیم که ویرانه شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عزم و اراده مرشد در جهت کمال فرزانه و عقلانی اشاره دارد. شاعر از بخت و تقدیر خواسته که با کمک الهی، کعبه‌ای آباد بسازد و به یاد می‌آورد که هیچ چیزی که از حق نشأت گرفته، ویران نمی‌شود. بنابراین، نگاه شاعر به مفهوم آبادانی و پایداری در برابر تخریب و ویرانی است.