شمارهٔ ۲۶ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
تازه شد از روی یار، چشم جدا دل جدا
چید گل از نوبهار، چشم جدا دل جدا
وعده چو کردی بیا، کم نه ای از طفل اشک
چند کشد انتظار، چشم جدا دل جدا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر به توصیف احساسی عاشقانه می‌پردازد که در آن دل و چشم از محبوب جدا شده‌اند. شاعر به خاطر جدایی از یار، احساس ناراحتی و انتظار می‌کند و به ناامیدی ناشی از این جدایی اشاره دارد. او به یادآوری وعده‌های یار و درخواست او برای آمدن اشاره می‌کند و از انتظار طولانی و غم دل می‌گوید.