شمارهٔ ۳۰۲ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
گل ما را به آب غم سرشتند
مجو شادی ز خاک این غم آباد
نمی دانم چه دید از سرنوشتم
که می گرید قلم در دست استاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر به احوال دردناک و غم‌انگیز زندگی اشاره دارد. او بیان می‌کند که وجود او به غم آغشته شده و نمی‌تواند از این وضعیت افسردگی و ناراحتی خلاصی یابد. همچنین، او نمی‌داند چه سرنوشتی برای او رقم خورده که حتی قلم استاد نیز از این ماجرا در حال گریه کردن است. در کل، این شعر حس ناامیدی و غم عمیق را منتقل می‌کند.