نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶۸ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

گل خورشید اگر گلدسته می شد

به تار سنبل او بسته می شد

دو ماه نو چو یک ابروی او نیست

اگر صد ره به هم پیوسته می شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی گل خورشید اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر این گل گلدسته می‌شد، به سنبل زیبای او متصل می‌گردید. همچنین، وی به زیبایی ابروی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر صد راه به هم پیوسته می‌شد، باز هم مانند ابروی او نیست. به طور کلی، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش پرداخته و آن را بی‌نظیر توصیف می‌کند.