شمارهٔ ۴۰۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)
گر ادب دورم نمی کرد از بر آن سروقد
تازگیهای تن او، سر به آبم داده بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت محبت‌آمیز شخصی اشاره می‌کند که به او علاقه دارد. اگر ادب و نزاکت او اجازه می‌داد، شاعر به شدت به این زیبایی جذب می‌شد و از آن می‌خواست که در کنار آن شخص بماند. در واقع، زیبایی و تازگی بدن او مانند آب، شاعر را تحت تأثیر قرار داده و او را به سمت خود می‌کشاند.