شمارهٔ ۴۷۵ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از حسرت و غم فراق سخن می‌گوید. او می‌گوید که نور و زیبایی‌اش را از او نطلبید، چرا که مانند شمعی مرده، از فراق محبوبش در حال سوختن و دود شدن است.