شمارهٔ ۴۸۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)
می بارد از خندیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک
پاشد ز لب دزدیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک
در تکیه گاه سرخوشی، بر نازبالش ریخته
از بوسه رخ تابیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی اشاره به احساسات شیرین و تلخ عشق دارد. شاعر از شادی و لذت ناشی از خندیدن معشوق و بوسه‌های او سخن می‌گوید که در کنار شکر و نمک، نماد شیرینی و تلخی زندگی است. زمانی که معشوق لبخند می‌زند یا می‌بوسد، این احساسات متناقض به طرز زیبا و عمیقی توصیف می‌شود.