شمارهٔ ۴۸۲ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به توصیف شبی می‌پردازد که بادی از چمن به سوی میکده وزیده و رنگ باده تحت تاثیر بوی گل قرار گرفته است. این تصویر به نوعی حال و هوای دلنشین و دلربای آن شب را بیان می‌کند.