شمارهٔ ۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
در محبت سست بنیادیم چون قصر حباب
از پر کاهی به هر سو می پرد دیوار ما
در عقوبتگاه غفلت، دست و پا گم کرده ایم
می چکد رنگ قبول از چهره انکار ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به ناپایداری محبت بشر اشاره می‌کند و آن را به قصر حباب تشبیه می‌کند که بر روی پایه‌های ضعیفی بنا شده است. انسان‌ها در غفلت گم شده‌اند و نتوانسته‌اند به حقیقت و قبول واقعی دست یابند و این عدم توجه باعث می‌شود که آنها در انکار و کج‌فهمی باقی بمانند.